pelin
@absint
Hemen her şey, bir ihtimaller hareketsizliği içinde uykudaydı. Canımın istediğini yapabileceğimi biliyordum. Sorun oydu zaten. Sonsuz olasılık demek, sonsuz kararsızlık demekti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
William ile "bağlantı kurma" çabalarımız hep başarısızlıkla sonuçlanır. Hatta bu çabalar sabuklamasını artırır. Çabalarımızı kesip onu kendi haline bıraktığımızda, bazen bahçeye çıkar ve bahçenin sakinliği ve sessizliği içinde kendi dinginliğine kavuşur. Başka insanların varlığı onu uyararak, onu sonsuz kontrolsüz bir konuşmaya iter ve böylelikle kimlik arayışı ve oluşturma çabaları başlar. Oysa bitkiler, sakin bir bahçe, insansız bir çevre ve sosyal bir baskının olmaması onun bu kimlik deliriumunu hafifletir. Bu sakin, insandışı kendine yeterlik durumu, (tüm insani kimlik ve ilişkilerin ötesinde) onun doğayla sözsüz ve derin bir birlikteliği oluşturmasını sağlar. Böylelikle canlı ve gerçek olma duygusu onarılır.
Kendimiz olabilmek kendimize ve hayat hikâyelerimize sahip çıkmalı -gerektiğinde de- elden çıkarmalıyız. Kendimizi, hatırlayarak bir birikim oluşturmalıyız. Kendimizin içsel oyununu, anlatısını biriktirmeliyiz. Kişinin, kimliğini benliğini koruyabilmesi için, süreklilik gösteren içsel bir hikâyeye ihtiyacı vardır.
Tourette hastalığına sahip olmak çok çılgınca bir şey. Sarhoş olmaya benziyor. Haldol almak ise garip. İnsanı ayık ve sıkıcı yapıyor. Her iki durumda da gerçekten özgür değilsiniz. Siz "normaller" beyinlerinizin doğru yerlerinde, doğru zamanda doğru miktarlarda transmitterleri olanlar, duruma bağlı olarak ne gerekiyorsa -ciddiyet, sululuk- bunu gerçekleştirebilirsiniz. Biz Tourette'liler bunu yapamayız. Hastalığımız bizi ciddiyetsiz olmaya mecbur eder. Haldol aldığımızda da ciddi olmaya mecbur oluruz. Siz özgürsünüz, doğal bir dengeye sahipsiniz. Bizimse yapay bir dengeyi en iyi şekilde kullanmamız gerekiyor.
Bir hastalığın, kendini iyileşme olarak gösterebilme, harika bir sağlık ve iyi olma hissiyle ikilemi ve sadece sonraları acımasız potansiyelini ortaya çıkarması, doğanın oyunlarından, ironilerinden biridir.