"Bana güveniyor musun?"
"Evet."
"Öyleyse bunu yapabileceğimize de güven, her şeyi çözecek zamanımız var ama bu arada bir yol bulacağıma inan. Hepimiz için."
"Niye bunu yapmak istiyorsun?"
Parmağını saç örgüm boyunca gezdirdi, ta kırmızı ipek kurdelenin ucuna kadar. "Seni saçın açık ve yüzüne güneş vururken görmek istiyorum."
"Gece Yarısı senin beni sevdiğini söyledi."
"Sevgi mi? Nasıl? Ben bir iblisim ve bir kabusum; her bahar ölüyorum ve sonsuza kadar yaşayacağım. Ama evet," dedi Morozko bitkin bir biçimde. "Seni gücümün yettiği kadar sevdim. Artık gider misin? Yaşar mısın?"