Erkekler gözümde güvenilmez geliyor acaba onlar da kadınlar için öyle düşünüyor mu?
Bazen doğrunun ne olduğunu idrak etmekte güçlük çekiyorum. Doğruyu doğru olduğu için mi kabul ediyorum ya da doğru olduğunu düşündüğüm için mi doğru olmasını istiyorum? Şayet sadece doğru olduğunu düşündüğüm için yapıyorsam eğer ya benim doğru sandığım aslında doğru değilse, sadece kendimi tatmin etmek için oluşturduğum bir olguysa? İnsan içten karşılık beklemeden yaptığı bir iyiliği yapınca bile bu kadar büyük bir çelişki ve belirsizlik içinde olmamalı. Yapılan iyilikte yanlış anlaşılma kaygısı taşımak iyiliği farklı bir boyuta taşıyor.
Doğru, içinde eğriyi taşımadan doğruysa eğriyi nasıl olur da tamamen doğrudan ayırabiliriz? Eğri eğri olduğu için eğri değildir. Eğri, doğruyu yansıtmadığı için eğri sıfatında konumlandırılır. Oysa bu durum kaosun düzenden tamamen ayrı olduğunu söylemek kadar saçmadır. Her düzende bir kaos, her kaosta ister istemez bir düzen oluşur. Eğride de doğruda da durum böyle işler. Eğri olmak için doğru, doğru olmak için eğri bilgisi gerek. Aynı şekilde iyiliğin iyi olduğu için yapmamız gerektiğini söyleyenlere ne demeli? İyilik iyi olduğu için yapılmaz, öyle olursa bu yapılması gerekilen bir görev olarak görülür oysa iyilik tamamen içten vicdani bir amaçla yapılınca iyi oluyor.
Kötü insanların açısından olayı düşündüğümüzde acaba gerçekten kötülük yapmak istedikleri için mi bu yola başvuruyorlar, yoksa buna itildikleri için mi kötülüğe yöneliyorlar? Kötülüğü geniş bir bakış açısıyla, belli bir prensiple anlatmaya çalışmak zor duruyor. Bu yüzden önce ilk defa kötülük yapan birini düşünelim, böyle bir insan gerçekten kötülük yapmak istediği için mi kötülük yapar? Hayır aksine bilmediği ve toplum tarafından da hor görülen normları neden çiğnesin ki? Demek ki insan önce suça maruz bırakılıyor. Fakat bu yine de bireysel sorumluluklarımızı ve
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
(Küçük bi iç döküş)
Ben istiyorum ki;
hayatıma girecek olan insana anlaşılmak için çabalamayayım,
Acaba beni gerçekten anlıyor mu¿ Üzgün mü, Mutlu mu, bulunduğu ortamdan hoşnut mu? vs vs..
diye kafamda kurmama izin vermesin. Tıpkı benim gibi.
Desin ki tamam! Ben seni anlıyorum. Konuşmana lüzum yok.
Beni benden çok bilsin, beni benden çok anlasın.
O konuştukça dünyanın tüm sesleri sussun,
Onun sesi yankılansın kulaklarımda...
🎀⚘️
(Olması gerektiği gibi, olması gerektiği kadar,
olması gerektiği vakitte.
Umarım beni fazla bekletmezsin canözüm(♡)
çünkü fani dünyanın fani insanlarıyla uğraşmak beni yoruyor.
Fazlasıyla...)
Yaşasın Raid..
Akrabalar ile sivri sineklerin yakınlık derecesi ne acaba ikiside çağırmadan geliyor ve insanın kanını emiyorlar..
