NK

İnsanın vazifesi, kendinde olanın en iyi ve güzelini ortaya koymak, bununla, Allah'ın ona bahşettiği hayat nimetini değerlendirmek, elinde olan ilerleme ve yükselme vâsıtalarıyle manevî, sosyal ve maddî hayatlarında insanoğullarına yardımcı olmaktır.
“İçinde yaşadığımız zaman kadar, fikrî yönden perişan bir zamana rastlamak gerçekten nadir olur. Biz yalnız, bizden evvelkilerin ihtiyaç duymadıkları çözümlere muhtaç problemlerle karşı karşıya bulunmakla kalmıyoruz; aynı zamanda problemler, bugüne kadar alıştıklarımızdan tamamen farklı yönlerde ortaya çıkıyor. İnsan cemiyetleri her yerde mecburen esaslı ve köklü bir değişim geçiriyor. Bu değişim, yer yer (şehir şehir) değişiyor; ancak bu arada görüyoruz ki, her yerde insanların durup düşünmelerine imkân bırakmadan onları önüne katan bir kuvvet var. İslâm dünyası da bundan müstesnâ değildir.”
Herkesin çocuksu inançlarına saygı göstermek gerekebilir.
"Aptal olmayı ne çok isterdim!" diyor bazen. Başka bir deyişle: düşünmemeyi. Durmadan düşünmek zorunda olmamayı. Çünkü gerçekten de her an her şeyi mikroskopla incelemek zorunda olmak, kafan başka yerdeyken, içinden geldiği gibi özgürce dolaşamamak çok yorucu ve kaygılandırıcı. Ne var ki bazı insanlar için hayatta kalmak her şeye, her zaman uyarlanan bu sürekli düşünme haline bağlı - ya da en azından böyle olduğuna inanıyorlar.