Hepimiz kendimizi, birbirimizi her gün, her saat kalp kıran enfes gülümsemelerimizle, kayıtsızlıklarımızla, yoksulların ancak gözlerini çevirebildiği parıltılı başarılarımızla öldürmüyor muyuz?
Ama bazen bunu yaparız, dünyaya sükûnet ve asaletle tekrar tekrar evet deriz.Sonuç ne olursa olsun, ihtişamlı diyebileceğimiz bir ilerleme şeklidir bu.