Ölümün iyi bir şey olduğunu düşünüyorum desem bile asla insanların hayatını hafife alıyor ya da değersizleştiriyor değilim. Yine öyle duygusallığa rehavete kapılarak "ölümü metheden" biri de değilim. Bizler, ölümden bir kağıt parçası kadar uzağız, bu yüzden de bizim için ölüm sürpriz olmaktan çıktı artık.
İnsanlar ölümle tamamlanır. Yaşarken, herkes eksiktir. Bu noktada, insanın öldükten sonraki en insani haline dönüştüğü paradoksu da geçerli oluyor herhalde.