"hiçbir yere tutunmadan, hiçbir yerde köklenmeden, akar suyun üzerinde kayar gibi yaşıyordum ve bu soğuklukta ölü, cesedimsi bir yan olduğunu gayet iyi biliyordum(...) umarsız bir donukluk, acımasız, soğuk bir duygusuzluk yerleşmiş, yani bedensel anlamda gerçek ölümün ve çürümenin dışarıdan da görüldüğü aşamanın eşiğine gelmiştim."
geçkin zaman, yapsan da en şom kötülükleri,
şiirimde sevgilim sonsuz yaşar dipdiri.
Sayfa 19
senin gözlerindedir bildiğim her ne varsa,
o değişmez yıldızlar kaynağıdır sanatın
Sayfa 14
kimse karşı koyamaz zamanın tırpanına,
kendi soyun direnir o kıyarken canına.
Sayfa 12