Her Ay Okuyanlar Kulübü 
Sibel Dülger 
Yokuştaki Ev
Eseri elime alıp ilk hikayeyi okumaya başladığım andan itibaren eser beni öyle bir sarıp sarmaladı ki her bir öykü kalbimde taht kurdu.Sanırım uzun zamandır kadına dair kaleme alınan en iyi öykü kitaplarından biriydi #yokuştakiev
Zorluklarla mücadele eden,yaşama sımsıkı tutunmaya çalışan yaşadıkları bir çok olumsuzlardan sonra silkenip kendine gelen dimdik ayakları üzerine kalkıp yeniden başlama cesaretini bulan bir çok kadının hayat hikâyelerine konuk olduğum bu dokuz öykü tam bir rehber niteliğindeydi.Öykü deyip geçmeyin hepsinin verdiği mesaj kıymetli ve özeldi.Öykü aralarında ki çizimlerde esere ayrı bir güzellik katmıştı arkadaşlar
Baharın Kalbinde Bir Kadın öyküsünde,onaylanmaktan daha çok anlaşılmayı beklediği dönemde annanesinin kanatları altındaki o güvenli limana sığınan bir kadının hikayesiydi
Küller Kadar Sessiz öyküsünde,eşi tarafından aldatılan kadının ihanete göz yummayıp,kafası dik,alnı pak,kapıyı çekip çıkışını okurken
Gözlerin Gölgesinde öyküsünde,yıllarca kanını kene gibi emenlerin masasından sessizce kalkıp İstanbul sokaklarını arşınlayan kadının,hayırsız kocasına sabrı kalmayan ardında “Gitme”anne diye yalvaran çocuğunu bırakıp giden bir kadının gidişine şahit oluyoruz.
İnci Küpe öyküsünde,kocası tarafından kişiliği yerden yere vurulan ,toplumsal baskılar yüzünden hiç sesi soluğu çıkmayan,kol kırılır yen içinde kalır diye diye sabreden bir kadının,kocası olacak cibilliyetsizin yediği naneler ayyuka çıktığında ortaya çıkan acı gerçeklere bir de hiç sahip olmadığı inci bir küpe eşlik ettiğinde yaşadığı hayal kırıklığı gururu kıran yüreğe dokunan bir andı arkadaşlar..
Birbirinden farklı kadınların hikâyelerinde hüzünde vardı umutta.Kadına dair kaleme alınan eserleri okumayı seviyorsanız kesinlikle bu kıymetli eseri okuyun
Uzun zamandir boyle citir cerez kitaplar okumuyordum ozlemisim. Genc kiz gibi hissettiriyorlar sagolsunlar kitaba gelince aslinda guzeldi ama ayriliktan sonra barisma olayini sevmiyorum. Ya sonsuza kadar aci ceksinler ya da kendilerine yeni bir sayfa acsinlar. Sean icin uzgunum. Carter cok etkileyiciydi. Ari de cok potansiyel ben
Reklam
Kimsesizler Coğrafyası1000Kitap
" Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış insanlar ancak bu kadar gözü kara olabilirdi. Düşünmek ardında bekleyeni olanların lüksüydü."
"Ve her yerde aynıydı çaresizlik, insan bir acıyı çekmeye mahkum edilmişse kaçırmıyordu kaderinden. Adımları birbirine dolanıyor, koşamıyordu. Öylece eli kolu bağlı vaziyette, mahkum edildiği şeyi yaşıyordu."
Selam canlar
Bugün sizlere @av.zekeriyacetin kaleminden #kimsesizlercoğrafyası kitabı ile geldim...
6 Şubat depremi yalnızca fiziksel bir yıkım değil, insanların iç dünyasında açılan derin boşluk bırakan çaresizlik, umut, kayıplar ne çok insan o enkaz altında hayatlarını bıraktı.
6 Şubat depremi yaşadığımız en kara günlerden biriydi.
Hikayemizin anlatıcısı bu acı haberi aldığında kuzeni Ferit için Hatay'a yola çıkar.
Zorda olsa kaldığı apartmanın önüne geldiğinde karşılaştığı manzarayla umutları azalsa da yine bir umut deyip bekler.
Enkaz başındaki bekleyiş felaketin görüntüsü değil çaresiz ve umutla bekleyiş.
Anlatıcı enkaz başında beklerken Ali ile tanışır.
Ali'nin eşi ve kızı enkaz altındadır.
Hatay'da enkaz başında yolları kesişen anlatıcı ve Iraklı Ali'nin hikâyesini okuyoruz.
Ali'nin Irak'tan Türkiye'ye uzanan yaşam öyküsünü okurken yoğun bir duygu aktarıyor.
Ali'nin yaşadıkları oldukça üzücü, çocuk yaşta kimsesiz kalmış Ali zorlu hayat mücadelesini okuyoruz.
Hor görülmüş, işkenceye maruz kalmış, insanca muamele görmek için çok çabalamış, ne yaşarsa yaşasın doğru bildiğini yapmaya çalışmış bir adam Ali.
Hayatın ona sunduğu en büyük hediyesi olan eşi ve kızını tek bir an yalnız bırakmaz enkazın başında, bir umut onların sağ çıkması için dua eder.
İnsan bu kadar acı karşısında nasıl ayakta kalır ? sorusunu kendine soruyor.
Enkaz başında umutla bekleyen insanlar, kayıplarını kabullenmekte zorlanan aileler ve hayata yeniden
Dipte
Puan vermedi
Daha Derine İnmeye Hazır mısınız?
Dipte
"Burası son, daha fazla batamayız" dediğiniz her anın, aslında yeni bir çukurun başlangıcı olduğunu düşünün. Murat Uyurkulak, 'Dipte' ile bizi tam olarak o zifiri karanlığın ortasına, bir masanın etrafına bırakıyor.
Roman, hepsi birbirinden derin meseleleri olan bir grup adamın, bir film çekme bahanesiyle aslında kendi çürümüşlüklerini, ülkenin yakın tarihindeki karanlık duraklarını ve kolektif hafızamızdaki o sızılı boşlukları filme alışını anlatıyor.
Uyurkulak’ın kaleminde sokak jargonunun o sert ritmi, hüzünlü bir melodiyle birleşiyor. Okurken bazen bir tokat yemiş gibi sarsılıyor, bazen de bu trajikomik halimize acı bir tebessümle eşlik ediyorsunuz.
Neden Okumalısınız?
Kurumların, dilin ve hatta vicdanın nasıl adım adım yozlaştığını görmek için.
Kitap boyunca süren o yüksek tempo ve "freni patlamış kamyon" hissi veren anlatım tarzı sizi içine hapsedecek.
"Biz kimiz?" ve "Bize ne oldu?" sorularını sormaktan korkmayanlar için cesur bir eser.
Bazı kitaplar sizi yukarı taşır, bazıları ise olduğunuz yerin altındaki o karanlık mahzenleri gösterir. Dipte, o mahzenin kapısını ardına kadar aralıyor. Bakmaya cesaretiniz var mı?
"Kendi karanlığımızla yüzleşmekten korktuğumuz için mi bu kadar derine battık?"
Acı çekmesinler diye ...
Ekonomik kriz sonrası ABD'deki yoksulluğu,toplumsal eşitsizliği, çaresizliği ve kapitalizmin doğuşunu kısa ama bir o kadar çarpıcı bir şekilde anlatan eserdir .
Spoiler!
Yoksulluk o kadar yaygındır ki insanlar barınabilmek ve yemek için bayılana kadar dans denecek bir Dans maratonuna katılırlar.Bu gösteri için 10 dakikalık molalar var ve bu kısacık zamanda duş,yemek ,tuvalet ihtiyacı gibi zaruri ihtiyaçlarını gidermek zorundalar.Bu gösteriyi izlemeye biletle gelen ve sponsorlar vardır.Koordinatorler izleyicileri arttırmak için her türlü hileye basvurabiliyorlar. Yarışmaya katılan çiftler arasında Gloria ve Robert adlı çift de vardır. Karakter olarak birbirlerine zıt olsalar da maksat yarışmanın sonunda ki para ödülünü alıp her biri hayalleri olan oyunculuğu ve yönetmenliği gerçekleştirmektir. Yaşamayı seven ve kazanacağı parayla yönetmenlik hayali kuran Robert'ın aksine Gloria O kadar karamsar ve ölmeyi istemeyi o kadar çok dillendiriyor ki Robert de bu durumdan şikayetçidir. Yarışmanın bittiği gün ölmeyi o kadar çok isteyen Gloria kendini sonunda Robert'a öldürtür. Hikayenin başında zaten cinayetten yargılanıyordur Robert hatta idam cezası ile yargılanıyor. Yargılanma sırasında Robert 'a neden öldürdüğü sorulduğunda Robert şu cevabı verir"Atları da vururlar değil mi?"
Bu Hikaye Senden Uzun Osman/Aylin BalboaDuygu ve Düşünce
Aylin BALBOA ile tanışmama vesile olan kitap. En baştan şunu söyleyebilirim günlük hayat eseri fakat aşırı akıcı. Bazı insanların kafa sesi vardır, benim çocukluğumdan beri var. Hatta bazen sessiz düşünüp konuşup, sesli bir biçimde cevap veririm. Bu bir toplantının ortası da olabilir bir yemek masası da.. Kitabı okurken de sürekli konuştum kendimle, aklımda sürekli yasın evreleri dolanıp durdu. Acaba şu anda kaçıncı evredesiniz diye? Çünkü bence acı illaki ölümden gelmiyor.
Kitap aslında bilgi akış tekniği ile yazılmış gibi ama değil gibi de. Aylin BALBOA ne yaşadı ve neden yazdı diye düşünüp durdum. Ne yaşadığımdan çok onun ne yaşadığını merak ettim. nedense. Dengeyi duygusallık ve mizahla birlikte kurmuş.
Okumayı planlayanlar için şimdiden keyifli okumalar.
Bu Hikâye Senden Uzun Osman
Bu Hikâye Senden Uzun OsmanReklam
Reklam