Sevcihân
@aczkalem
“Dinleyin ağaçlar uykularında konuşuyorlar, ne kadar güzel rüyalar görüyorlardır kim bilir.”
Şu anda okuduğu kitap
Sürükleyiciliği inanılmazdı. Kısa bölümler, giderek artan gerilim ve beklenmedik ters köşelerle kitabı elimden bırakamadım. Kesinlikle tavsiye ediyorum. 2026’ya böyle bir kitapla başlamak çok iyi geldi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kitabı okumak bana o kadar iyi geldi ki… Büyük şehrin gürültüsünden kaçıp küçük bir kasabanın sıcaklığında kaybolmuş gibi hissettim. Hiç mesaj kaygısı yok, kafa yormuyor, sadece keyif veriyor. Böyle akıp gidiyor. Tam bir kafa dağıtmalık, sıcacık ve huzur dolu bir kitap. Hele böyle sonbaharda okumak ayrı bir güzelmiş.
Kitabı okuduktan sonra Seniha’nın hikayesi beni çok etkiledi. Çocukluğundan beri ailesi tarafından ihmal edilmiş, dışlanmış ve değersiz hissetmiş bir kadın. Mükerrem onun sahip olamadığı her şeyi simgeliyor; güzellik, ilgi, mutluluk. Halit ise ablasına farkında olmadan acı veren, sevilen ve başarılı bir kardeş olarak onun öfkesinin merkezinde. Nüzhet ise bir umut ve kaçış imgesi; ama aynı zamanda yaşanan ilişkiler ve skandallar üzerinden herkesin hayatını daha da karmaşık hale getiriyor. Seniha’nın yaptığı kötülükler bir yandan başkalarına zarar veriyor, ama bir yandan da onun çaresizliğinin ve yıllarca görmediği sevginin sonucu. Roman bana, sevgi görmeyen bir insanın nasıl içten içe karanlığa sürüklenebileceğini çok etkileyici bir şekilde gösterdi.
Nora, hayatından umutsuz ve bitkin bir halde iken bir anda kendini gizemli bir kütüphanede buluyor. Bu kütüphane, onun yaşayabileceği farklı hayatların kitaplarla temsil edildiği büyüleyici bir yer. Nora her hayatı deneyimledikçe, mutluluğun tek bir formülü olmadığını ve her seçimin kendi zorluklarını getirdiğini fark ediyor.
Kitabın en güzel yanı, yaşamın değerini ve küçük şeylerin kıymetini hatırlatması. Her şeyi doğru yapmak ya da sürekli başarılı olmak şart değil. Önemli olan yaşamak ve yaşadığımızı hissetmek. Nora’nın yolculuğu bana çok heyecanlı ve büyüleyici geldi. Kendimi sanki bir film sahnesindeymiş gibi hissettim.
Hem düşündüren hem de umut veren bir kitap. Hayatın mükemmel olmasını beklemeye gerek yok, yaşarken fark etmek ve deneyimlemek yeterli. Tavsiye ederim!
Ben bu kitabı başta çok merak ederek okumaya başladım. İlk bölümde aslında çok basit bir şey gibi görünen bir davranış, yani bir kadının et yemeyi bırakması, toplum tarafından nasıl büyük bir meseleye dönüştürülüyor, bunu görmek beni etkiledi.
Yeong-hye’nin ailesinin ve kocasının ona zorla et yedirmesi, onun kararını asla kabul etmemesi bana toplumun bireye, özellikle de kadına baskısını sembolik şekilde anlatıyor gibi geldi.
İkinci bölüme geçerken hikâyenin bu mesajının nasıl gelişeceğini merak ettim ama o bölüm beni gerçekten rahatsız etti.
Eniştesinin Yeong-hye’ye saplantılı şekilde yaklaşması, onun durumundan faydalanması beni tiksindirdi. Yazarın orada ne anlatmak istediğini anlamak zor olsa da, sanki insanın içindeki karanlık arzulara ve sınırların yok oluşuna dikkat çekiyordu.
Üçüncü bölümde ise ablasının hikâyesini pek çözemediğim için biraz kopuk hissettim.
Belki yazar orada merhameti ya da suçluluk duygusunu göstermek istemişti ama bana çok geçmedi.
Genel olarak kitabın dili sert, sahneler de oldukça rahatsız ediciydi. Benim için çok keyifli bir okuma olmadı ama düşündüren bir metindi. Özellikle ilk bölümdeki toplumsal baskı mesajını güçlü buldum, ama sonrasında hikâye benim için fazla karanlıklaştı.
