adI
@adI__
26 kütüphaneci puanı
63 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
İnkılâp tarafsız bir nizam değildi. Onun içinde yaşayanların, taraftar olsun veya olmasınlar ona uymaları lâzımdı.
Sayfa 362 - Remzi Kitabevi, Yirmisekizinci Basım, İstanbul, Haziran 2014.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ele geçen bir avuç çimento ve bir parça demirle, nihayet bir istasyon ambarlarından daha büyük olmayan bir mektep, bir hastane, bir devlet binası yapılıp nutuklarla açıldığı zaman, bunun şevki ve heyecanı günlerce hepimizin yüzünde parlıyor, yaşıyordu.
Sayfa 355 - Remzi Kitabevi, Yirmisekizinci Basım, İstanbul, Haziran 2014.
Hem, hangi memleket çocuklarına, bizimki kadar muhtaçtı?.
Sayfa 346 - Remzi Kitabevi, Yirmisekizinci Basım, İstanbul, Haziran 2014.
“Anadolu'da toprakla kadının, sanki sahibi belli değilmiş gibi, kavgalar hep bunlar etrafında çıkar.”
Sayfa 336 - Remzi Kitabevi, Yirmisekizinci Basım, İstanbul, Haziran 2014.
Toprak kanunları eskimişti ve uygunsuzdu. Aile nizamı karışıktı. Şeriat köyde köy ağasının ücretli uşağı olan mollanın, kasabada cahil müftünün oyuncağı haline gelmişti. Tekkeler, tarikatler zaten tefessüh etmiş, bitmişti. Hükümetle halk henüz kaynaşmamıştı. Bu cemiyet, bir inkılaba muhtaçtı. Yıkan ve altüst eden değil, fakat temizleyen ve düzenleyen bir inkılaba…
Sayfa 329 - Remzi Kitabevi, Yirmisekizinci Basım, İstanbul, Haziran 2014.