Güneşi bekliyorum, her gecenin sonunda bir güneş doğar ya güneşi bekliyorum. Güneş doğacak. Bu karanlık şehir, bu benden çocukluğumu, iyiliğimi çalan şehirde bana da güneş doğacak.
Sonbahar geliyor diye mi bilinmez bu gece ayrı da bir soğuk. Hem soğuk hem karanlık.
Ablam son gecesini nasıl geçirdi?
Sonsuz bir soğukluğa sonsuz bir üşümeye gitti o.
Doğacak güneş, beni ısıtır mı?
Bu doğacak güneş, bana kendimi sevdirir mi?
Ama ben istiyorum ki sokak sokak gezebileceğim biri olsun yanımda. Bu sokakların o sokaklar olmadığını anlayabileyim diye. Bu evlerin o evler olmadığını anlayabileyim diye. Bu şehre onu alıp giden yağmurun yağmadığını bileyim diye. Yaşadığımı anlayabileyim diye.
Doğal seçilim. Ortama uyum sağlayamayan canlılar yok olur. Eğer böyleyse.. Keşke ben de yeryüzünden silinebilsem. Neden uyum sağlayacağımı bile bile, üstelik diğerleri faydasız bir mutasyon olduğumu düşünürken hayatımı acı içinde yaşamak zorunda kalıyorum ki?