Ne yapmalıyım? Ne yapmam gerekiyor? Her gün aynı yerde daireler çiziyorum sanki. Çıkış yolu olmayan bir labirentin içinde hiçbir ilerleme olmaksızın dönüp duruyorum.
Yapılacak çok şey vardı ama artık "zamanım yok" bahanesini kullanmayı bırakmaya karar vermiştim. Bunun yerine "sahip olduğum zamanla'' neler yapabileceğimi düşünecektim. Böylece "bir gün", "yarın" olacaktı.
Ben boş boş durup çürürken, bu kadar yakında, bu kadar küçük bir odada aktif olarak bir şeyler öğrenen insanlar vardı. Bunu düşündüğümde kendimden daha da utandım.