adastraperasperabooks
@adastraperasperabooks
reader
book reviews • quotes
195 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Hikaye, meşhur bir gazeteci olan Ezgi Sezgin'in doğup büyüdüğü şehre, Yenikent'e dönüşüyle başlıyor. Yenikent, haritada belirsiz bir nokta, aslında var olmayan, kurmaca bir şehir. İstanbul'a yakın ama hayatın hala daha yavaş aktığı, insanların birbirini tanıdığı, öte yandan bir o kadar kasvetli, huzursuz bir kent.
İşinde ve özel hayatında yaşadığı değişimler neticesinde İstanbul'daki yoğun ve yorucu hayatını geride bırakıyor Ezgi. Ve oğlu Batu ile birlikte, yıllar sonra yeniden Yenikent'te buluyor kendini. Ezgi'nin şehre gelişinden çok kısa bir süre sonra Sedef adında genç bir kadının öldürülmesi ise, onu ve beraberinde pek çok insanı karmaşık bir cinayetin ve ilişkiler ağının içine sürüklüyor.
Temposu her daim yüksek, merak unsurunu elden bırakmayan ve oldukça sürükleyici bir roman, Sonra Gözler Görür. Her bölüm sonunda "Acaba devamında ne olacak?" diye düşündürdüğü için elimden bırakamadım ve çok kısa bir sürede bitirdim. Hikaye görünürde bir cinayet soruşturmasının etrafında dönüyor olsa da, bir noktada katilin kim olduğundan ziyade karakterlerin ilişkilerine, gizli kalmış sırlarına, iç hesaplaşmalarına dalıyoruz. Her bir karakter hem iyi hem kusurlu yanlarıyla çıkıyor karşımıza. Kimine kızıyoruz, kimini hiç sevmiyoruz, kimini anlıyoruz, hepsi sanki bir yerlerden tanıyormuşuz gibi hissettiriyor. Hikmet Hükümenoğlu'nun yalın ama gerçekçi anlatımı da hikayeyi etkileyici bir hale getiriyor.
''Unutursam benden ne kalır geriye? Unutmazsam nasıl taşırım?''
90'lardan 2000'lere uzanan, hatırlamakla unutmak, gerçekle hayal, rüyayla kabus arasında gidip gelen bir
Kitapta da geçtiği üzere, dünyadaki her şeyde olduğu gibi kitap okumak için de doğru bir zaman var ve o zaman geldiğinde okuduğumuz kitap iyileştirici bir etki bırakıyor insanın ruhunda. Hyunam-Dong
"Memleket, bahçe içinde, kırık dökük ama temiz ve tertipli, kireç boyalı, duvarlarına kızartmayla tüp gaz kokusu sinmiş tek katlı bir evdi. Anlatıla anlatıla bitirilemeyen, havasında ve suyunda
"Saplantılı aşıklar, hayaletlerinden kurtulamayanlar... terk edip gidenler, aptal ve yalnız hissedenler... hayatın son demlerindeki Cemil Beyler, yaşamı güzelleştiren kedi bireyler..." On iki öyküden oluşan Aşklar ve Hayaletler, sıradan, bir o kadar hayatın içinden karakterleriyle günümüz insanına, günümüz dertlerine yer veriyor. Atanamayan öğretmenler, evlerine sıkışmış gençler, yoksulluğun içinde var olmaya çalışan kadınlar... Her biri tanıdık hissettiren bu karakterleri kimi zaman anlıyoruz, yer yer onlara kızıyoruz, bazen hareketlerinden, söylemlerinden bir hayli rahatsızlık duyuyoruz. Duygudan duyguya sürükleyen, hala tabu olarak kabul edilen ama hayatın içinde var olan temalara değinen, sade ama bir o kadar etkili diliyle, okuması keyifli bir kitaptı.
Kolektif acılarımızı, kaybı, depresyonu bu denli çarpıcı bir şekilde sunan Evdeki Yabancı isimli öykü en sevdiğim oldu.
