"O buraya ait değil," diye mirildandim. "Bunun bir panayir olduğunu biliyorum ama bu aptal niyetleri elimizle de çekebiliriz. Bahse girerim insanlarin arasinda olmaktan nefret ediyordur." Minik hayvan önce parmaklarimi kokladi sonra söylediklerimi anlamiş gibi gözlerimin içine bakti. Belki de anladi.
"Ona çok iyi bakiyorum." dedi kutunun ardindaki adam.
"Çocuğunuz var mi?" Bana doğru kutunun üzerinden atlayan tavşani kucağima alip kollarımın arasinda sevmeye basladim. Adam başını salladi.
"Birisi ona çok iyi bakacağını soylese evinden uzaklara gitmesine izin verir misiniz?"