Her şiir yazdığımda kendime kızıyorum. Niçin yazıyorsun, diye. Zaman en iyi öğreticidir ama..her canım yandığında kendimi şiir yazarken buluyorum..değişmeyen tek şey kalemin beni dinlemesi..şarkılar bile bir yerde tesirini yitiriyor..başarabildiğim ender olaylardan biri olan şiir yazmak..neden kızıyorum kendime?