Aden
@adenceren
liberté
Şu anda okuduğu kitap
Ben, kusursuz bir porte olmayı yeğlerdim, oysa. İşte şuracıkta, özlüyorum sol anahtarımı ve notalarımı. Umursamam, nereye dağılırlarsa dağılsınlar, daha sonra…
Sarkıyorum tavandan (bir tavan varmışçasına) yeryüzünün (var olduğunu umarak) renklerini bilmeme karşın -lal rengi, çivit mavisi ve sarı-
Dökülmüş bedenim kimyasına pirincin, yok edilerek kalsiyumun büyüsü yazgım belirlenmiş.
Gece, bulutunun ördüğü kınla gizleniyor ateşten, aydınlıktan, böylece yaklaşıyor cem şeffaflığına, bilmeden, yutarken yalımları bir bir…
Olanaksızlığın solak bedeni sonsuz eksiklenmede; şimdi elleri soğuyor, yalnız yüreği ağlıyor aç!