Çok uzun zamandır inceleme yazmamış olmamın verdiği paslanmışlığı bile hiçe saymak ve bu eser hakkında konuşmak istedim. Son zamanlarda Tennessee Williams okumalarını sık sık yapıyorum ve şimdilik hedefim, yazarın elime geçirebildiğim tüm oyunlarını okumak yönünde. Baby Doll, bir süre önce arkadaşımın okuduğu ve benim de okumak için can attığım bir eserdi, onun da vermiş olduğu heyecanla listemde sıra ona gelir gelmez hemen elime aldım.
Eseri, yazar hakkında hiçbir şey bilmeden okuduğunuz zaman dehşete düşeceğinizi tahmin ederek kendi çapımda biraz yazardan söz etmek istiyorum: Williams, tiyatro dünyasına gelmiş geçmiş belki de en kendi kulvarında kalan, içinizi yakacak kapalı hikayelerin yazarı. Daha önce yazarın okuduğum oyunlarından yola çıkarak söyleyebilirim ki kadın hikayelerini işleyiş şekli gereği, tüylerinizi ürpertiyor. (Mesela Arzu Tramvayı) Kendisi eserlerine bolca yardımcı not bırakıyor, dekorundan ışığına kadar oyunu izlemiş kadar olacağınız detayları takip edince tat almaya başlıyorsunuz.
Eserlerinde kendi hikayesinden parçalar gizliyor. Annesinin, ablasının, babasının nasıl kimseler olduğunu bilmek de bu açıdan işinizi kolaylaştırıyor zaten. Ablası, Rose, lobotomi ameliyatı olan ve belki de kardeşini en çok etkileyen figür olarak karşımıza çıkıyor. Zaten eserlerindeki kadın karakterlerin hastalıklı yapıları, işin sonunda akıl hastanesine çıkan yolları ve silik de olsa izini görebileceğimiz abla karakterleri de ondan geliyor. (Dikkat Çökme Tehlikesi Var'daki hayranlık duyulan ama ölümüne karşı hiçbir şey yapılamayan Alva'yı hatırlayın.) Anneleri, Edwina, ise katı ve ahlakçı yapısıyla çocukları üzerinde otorite kurmuş Güneyli bir kadındı ki yine eserlerde ondan gelme düşünce yapılarına, sözlere, ahlaki normlara kolaylıkla erişme şansınız var ama belki de tüm bunlardan