Gökçe Fortacı
@adya
Yangında ilk kurtarılacak olan..
Şu anda okuduğu kitap
Buna bir anlam veremiyordum. Bu konuda net bir şekilde düşünemiyordum bile. Yalnızca içimde, derinlerde bir yerde, sivri bir iğnenin çocukluğumun bütün güzelliklerini ve hayallerini delip parçaladığını, sakatlığımı çırılçıplak, saklanamayacak bir gerçek haline getirip beni bu gerçekten kaçamayacak kadar güçsüzleştirdiğini hissediyordum.
O zamana kadar kendim hakkında düşünmemiştim. Evet, zaman zaman diğerleri gibi olmadığıma dair bir his zihnimde belirip beni rahatsız ederdi. Ancak diğer şeylerin pırıltısı karşısında bu his kara bir noktaydı ve hemen unuturdum... Kendimin farkında olmayarak, hayatın gördüğüm parçasının tadını çıkarırdım.
Ama şimdi durum farklıydı. Artık her şeyi, eğlenmeye hevesli, içi merakla dolu küçük bir çocuğun gözleriyle değil, bir sakatın, kendi derdini yeni keşfetmiş bir sakatın gözleriyle görüyordum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu birkaç güzel hafta boyunca normal bir çocuk olduğumu; çevredeki en güzel kıza 'aşık' olan ve karşılık gördüğünü düşünecek kadar aptal ve boş on dört yaşında bir erkek çocuk olduğumu düşünmeme izin vermiştim. Şimdi bütün bu kandırmaca bitmişti, fakat en acısı, sakatlığımın önemli olmadığına, 'garipliğimin' sadece kendim tarafından farkedilen bir şey olduğuna dair kendimi kandırmış olmamın farkına varmamdı.
Değişiyordum.O sıralar bunun farkında değildim; ama yeniden mutlu olmak ve beni mutsuz eden şeylerin bazılarını unutmak için yeni bir yol bulmuştum.Hepsinden önemlisi kendimi unutmayı öğrenmiştim.
Artık çocuk olmadığımı biliyordum, ama 'yetişkin' de değildim. Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliğin acısı ve hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım.
Hayatın tadı kaçmıştı, her şey gördüğümden ve hissettiğimden farklıydı.