Kimsenin annesi olmadığım eski beni özlüyordum. Hayatımı, kimsenin annesi olmadığım hayatımı geri istiyordum. Hayatıma ne yapmıştım böyle? Bunu düşündükçe ağlıyor, faturayı hormonlara kesiyordum.
Beni çok hırpalamıştı. O ağır hisle uzun süre dövüştüm. Kendime verdiğim kıymeti o terk edişten ölçmemeyi uzun zaman başaramadım. Bir hak ediş sorgulamasıydı kafamdaki: Beni terk etmesini hak edecek ne yapmıştım?