“Unuttuğumu sanıyordum ama hiçbir şey unutulmuyor. Unuttuğumuzu sandığımız her şey, unutulmuşluğun karanlığından çıkıp tekrar geri geliyor ve hiç kimseye ait olmadıklarını düşündüğümüz anda tekrar bizimle oluyor.”
“Öyleyse bize ne kalıyor?”
“Öğrenebildiğimiz kadarını öğrenmek kalıyor bize. Eğer serçe Anka kuşunun yuttuğu lokmayı yutamıyorsa, yutabildiği kadarını almalı. Bütün denizi testiye dolduramazsın ama doldurduğun da denizdir.”