Heyhat bıktım bu gönülden çaresiz bıkıp usandım
Bağırırım feryat ederim bakın candan yaralandım.
Ben olmuşum olmamışım ya da varım bu bir şey değil;
Bilmem ki neden ve niçin bilemiyorum dünyaya atıldım?
Her bilimi gönlüm anladı bildi demişim
Bilgisizliğim ne denli az diye ne kadar mağrur imişim:
Yazık ki bir de akıl gözüyle bakıp gördüm;
Geçti yaşam boyu anladım ki hiçbir şey bilmemişim.
Yetmiş iki millet var eyledi yaradan gülüm
Benim dinim şaktır, sana bağlandı bu can gülüm.
Müslüman ya da Kafir, bu parçalamak da neden?
Tek amaç sensin, n'olur bu ayrımı kaldır aradan gülüm!
Çamurdan-kilden can verirsin sen bana ne!
Dokuyan sen ve giydiren sen bana ne?
Yaptığım hoş, yapmadığım kötümsü, berbat şeyi;
Anlıma ilk çizen sensin Tanrım benzdiren sen bana ne?