Reklam
insan denen varlık;
İnsan, yolu içinde bulunduran bir yolcudur.
Gittiği yolu da varacağı yeri de kendi belirler.
Acılarıyla olgunlaşır, kendini kaybettiği sırada umudunu bulur.
İnsan, gözüyle göremediğini yüreğinde taşır. Ne kadar körleşirse gözleri o kadar ağırlaşır yüreğindeki yük. Görmeyen gözler anlatamaz içindeki acıyı, sevgiyi...
O yüzden derler ya 'Gözler asıl görülmesi gerekeni göremez, en iyi yüreğiyle bakmalı insan.'
Reklam