Ayşegül
@afiliifilinta
'Biz bu çağın fiyakalı kaybedenleriyiz'.
Şu anda okuduğu kitaplar
“Pekala “dedi. “Filmlerden içim şişti artık. O yaşlı hanımlardan elli kat daha iyi bir oyuncuyum ben ,adam gibi eminim buna - her neyse ,hadi gidelim ,insanlardan nefret edelim biraz…”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Unutulmayan kokular
Bu evin içinde, geçmişin acılı ama sıcak kollarına gömdük kendimizi Çiğdem, diyemedim.
Düşünüp durmaktan anılar bile şekil değiştirmiş olabilir.
“Kokuları hatırlamaya çalış. En iyisi o”
Ben en çok kokuları hatırlarım. Annem yüzünü gül suyuyla silerdi . El kremi papatyalı .Papatyayla gülün kokusu birbirine karışıp yerleşmiş belleğime. Kokular unutulmaz derler, doğru.
Umutsuzluğun dereceleri
İnsan öldükten sonra onu hatırlayanların belleğinde yaşamaya devam eder. En son hatırlayan da ölünce gerçekten ölmüş olur.
Hatırlamak,öldürmemek bir yerde.
Hangi filmden kalmış aklımda,hatırlamıyorum.
“Babanın Varlık’a yazdığı son yazı önümüzdeki ay çıkacak,”dedi. O gitti,yazdıkları okunmaya devam edecek.
İnsan biraz da bunun için yazıyor galiba. Ölmemek için.”
İyi ki hatıralar bir yere gitmiyor…
Biz onlara tutunarak unutuyoruz ölümü
Biz onlara tutunarak dünyaya inanıyoruz
Biz onlara tutunarak yalnızlığı seviyoruz
