Bu dünyada haksızlığa ve zulme uğramış kişiyi, sadece ona bu gaddarlığı yapan kişinin gerçek pişmanlıkla dilediği özür iyileştirebilir. Kimi buna helalleşmek, kimi yüzleşmek, kimi de özsaygı der. Bunu bir gün başarabilmen senin kurtuluşundur.
aslında her ayrılıkta bir beraberlik, her ihanette bir güven ve her kötülükte bir yaşanmış, sonradan fark edip öğreniyorsun. Ama herkes öğrenemiyor işte o dersleri.
Bana sorarsan oğul, insanın çok savunmasız olduğu taa mağara devrinden kalma o içgüdüsel yabancı korkusunu biz şimdi çok ileri sandığımız bu devirde halen düzeltemedik. Bu korku içgüdüsünü iyi bilen zalim yöneticiler de yüzlerce yıldır bunu bize karşı kullanıp duruyorlar. Böylece bu mesele artık insanlığın zihin hastalıklarından birine dönüşmüş durumda.
Her çağda iyilikten ve barıştan rahatsız olanlar daima vardır, olacaktır. Aynı anne babanın büyüttüğü iki öz çocuğun bile Kabil ile Habil gibi farklı karakterli olduğu bu dünyada, kötülüğü küçümsemek aptallıktır.