Kimya hatundan sonra okuduğum bu eser insana bakış açısının etkisinin ne kadar derin olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Kimya hatunda , Mevlana'nın küçük oğlu iyi bir zat olarak geçerken tennure ve ateşte zıttı. İki eser birbirini nitelik olarak tamamlasa da manevi olarak çelişiyor. Tıpkı Reşat Nuri Güntekin in acımak romanı gibi. Bakış açısı dünyanın karmasikligi değil mi aslında. Savaşların nedeni , doğru ve yanlışın taraf seçilmesinde ki etkeni. İnsan bir kez daha anlıyor bunu.