“Artık mutsuzluktan korkmanıza gerek yok. İnsan mutsuzluğun en yoğun olduğu zamanlarda hayatındaki olumlu şeylerin farkına daha iyi varıyor. Mutluluğun farkına, mutluyken varılmıyor. “
Sözleri zırhımı delip kalbime ok gibi saplanıyor. Mutluluğu ne kadar önemsediğimi anlamam için onu kaybetmem gerektiğinin bilincine varıyorum.
“ ‘Yüz kızartıcı bir evlat olmada ne yaparsan yap.’ diyorlar. Kendileri çalıp kendileri oynuyor yani; istedikleri gibi dünyaya getiriyorlar ve ardından yine istedikleri görevleri bana yüklüyorlar. Neden bu görevleri benim üstlenmem gerekiyor? Üstelik bir gün pişman olacağımı söyleyerek beni tehdit ediyorlar. Pişmanlık benim pişmanlığım, bundan kime ne? “