Kitabı beğendim, değişik bir konu anlatımı ve hikayesi olmuş ancak içersinden alabildiğim, sevginin gücü kıta ırk dil farketmeksizin sevginin olduğu ortamda mutluluğun olduğudur.
"Sevgi gökyüzüdür"
Kitabı özletmek istiyorum en başta. Karen Kimya asıl karakter. Bu kızın annesi yabancı uyruklu bir kadın Konya iline gezi amacıyla geldiğinde Karen Kimya' nın babasını bir dergahta sema ederken görür ve birbirlerine aşık olurlar ve evlenirler. Karen Kimya 7. Yaşlarında iken babası gerçek aşkı ilahı aşkı aramak için bunları terk eder ve bir sofu ile gider. Karen Kimya sigorta şirketinde çalışırken Konya'da bir otelin yanması ile ilgili dosya hazırlaması için gönderilir. Hikaye uçakta Konya'ya yaklaşması ile başlıyor.Başına kapkaç, kaçırılma gibi olaylar gelir ve sonunda babasını kanayan yüzüğü vererek semaya yükselmesini sağlar. Mevlana Celaleddin Rumi ve Şemş-i Tebrizi hakkında hikaye ve bilgilendirmeler sunar. Tekrar uçakta uyanması kitap bitiyor. 3 günlük yaşamı bu kadar sayfaya dağıtıp böyle heyecanlı serüvenli bir kitap bir eser haline getirdiği için yazar Ahmet Çevikail.comÜMİT beyr teşekkür ederim
Hikaye, hiroşima bombası atıldıktan sonra iki gencin kız kardeşini bulmakla başlıyor, küçük kızın ağabeyisinin ölmesi ve diğer gencin kızı kurtarmak için türlü çabalar harcadığı ve en sonunda tren raylarında onu beklemesini yardım bulup hemen geri döneceğini söyleyerek eline kağıttan bir turna tutuşturup yanından ayrılıp yardım getirmekle devam ediyor. Kitabın ana konusu Söz vermek ve sözünü tutamakla ilgili. Son sayfalar çok heyecanlı geçiyor. SAVAŞ HER ZAMAN KÖTÜ. ANCAK AMERİKANIN NAGAZAKİ VE HİROŞİMA BOMBALARI ATMASI İNSANLIK SUÇU AMA HALA DEMOKRASİYİ GETİRECEĞİNE İNANAN ÜLKELER VAR. Her olayın bir dönüşü, her acıdan alınan ders ile ayağa kalkan bir ülkeyi yıllar sonra çok net görüyoruz.
Kitabı beğendim mi? Karışık bir duygu içerisinde ki hikayeler güzel ama çok kısa oluşu giriş gelişme sonuç kavramına özellikle de "Sherlock Holmes" adına yakışmayacak derece de kısa. En güzel bölüm de 5 portakal çekirdeği isimli bölümdü, sonu hüsranla bitti, neymiş gemi batmış ve hikaye burada bitmiş, siz bitirdiniz hikayeyi
Oldum olası bu temel eserleri sevemedim. Ya ben zevk alarak okuyamıyorum ya da okuyanların çoğuyla benim farkım var. Bu son kitaptan sonra bir daha temel eserlerden okumayı düşünmüyorum
Savaş ve BarışLev Tolstoy · Arkadaş Yayıncılık · 201426bin okunma