Elbette seviyorum onu da, ama sana ve Mauve’a olan sevgimden, sevecenliğimden çok başka bir duygu bu. Babam beni anlayamaz, dolayısıyla gerçek bir sempati gösteremez, bense babamın sistemini bir türlü benimseyemiyorum— korkunç bir baskı yaratıyor üstümde, boğulacak gibi oluyorum. Ben de İncil’i okuyorum ara sıra, tıpkı Michelet’yi, Balzac’ı ya da Eliot’u okuduğum gibi; ama İncil’de babamın gördüklerinden çok daha değişik şeyler görüyorum; babamın o akademik görüşüyle kutsal kitapta bulduklarını ise ben hiç bulamıyorum orada.
Bunlara ihtiyacım olmasına karşın, almasını istemiyordum, çünkü babamın benim yüzümden para harcamasını istemiyorum. Üstelik de, söz konusu ceketle pantolon üstüme uymadığına, dolayısıyla hemen hemen hiçbir işe yaramadıklarına göre... Al işte, yaşamın küçük eziyetlerinden biri de bu. Ayrıca, sana daha önce de söylediğim gibi, tümüyle özgür olamamak çok çok gücüme gidiyor; gerçi babama her kuruşun hesabını vermek zorunda değilim görünüşte ama, o neye ne kadar para harcadığımı tamı tamına biliyor her zaman.