Seyduna
@ahcaira1793
İnsan özgür doğar, oysa her yerde zincire vurulmuştur. ~ Jean-Jacques Rousseau
Bir yaşamı birlikte yaşamış olanlar öleli artık çok olmuşsa, bu yaşamdan geriye tam olarak ne kalır? Bugün tuhaf bir duygu hissediyorum. Sana ihanet ettiğim duygusu. Ölmek, sanki seni gerçekten öldürmek gibi. Başkalarının uzaklaştığını hissetmemiz, sınamaya yetmiyor. Bizim artık varlıklarını sürdüremediklerimizi de öldürmek gerekiyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mutsuzluğa karşı bir korkuluk, bayağılığa karşı bir siper. Devam et ve yaşa, beni sevinçle düşün!
Ama seni bir daha göremeyecek olmak, yüreğime sonsuz bir işkence.
Birkaç güzel gün için...
Hayatın belki de bu olduğunu söylüyorum. Fazlasıyla umutsuzluk. Ama aynı zamanda, güzel bir-iki an.
Şimdiden özledim seni... Ölmenin ne demek olduğunu bu sabah anladım. Yok olma vakti geldiğinde, biz ölenler için diğerleri ölür, çünkü ben buradayım, hafifçe soğuk bu kaldırımda yatıyor ve ölümle dalga geçiyorum. Bu sabah benim için ölümün dünden fazla anlamı yok. Ama bir daha sevdiklerimi göremeyeceğim ve eğer ölmek buysa, söylenen şey bir trajedidir.
Bozgunumuz bunca kesinken sürdürdüğümüz bu savaş hangisi? Üzerimize üzerimize gelen bütün bu muharebelerden bitkin düşmüş bir halde, bir sabahtan diğerine gündelik yaşam korkusunu, bu sonsuz koridordan duyduğumuz korkuyu taşıyoruz.