Ahmet Şefik Kılınç
@ahmwtsefik
6 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kurgu fikri çok güzel ama 300 sayfada değil 200 sayfada bitirilebilecek bir konu şeması vardı. Bazı sayfalarda anlatılanlara zaten daha önceki bölümlerden aşinaydım ve nasıl ilerleyeceğini biliyordum ama yine de yazar bu kısımlara eserinde yer vermiş ki bu da onun sürükleyiciliğine ket vurmuş. Arafta geçen bölüm gayet güzel ve sürükleyiciydi, en çok orayı beğendim. Hakan Yel'in okuduğum ilk eseri idi ancak yazar dili güzel kullanmış, kurgu başlı başına güzel, diğer eserlerini de okumayı planlıyorum. Sonu beni tatmin etmedi, ayrıca anlam bulamadığım yerler vardı. Hayvanlara atfedilen duyar hoşuma gitti, sokak hayvanları ile ve özellikle kuşlarla artık daha fazla empatili davranacağımı düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşamak, sayfaları çevirdikçe olacakları daha çok merak ettiğim ve gözyaşlarıma hâkim olamadığım bir roman oldu. Yazar inatla okuyucusuna ölümlü bir dünyada yaşadığımızı ve savaş, kıtlık, çocuk ölümleri, zalim yöneticiler gibi can sıkıcı ve kötü şeylerin varlığını hatırlatma kaygısıı güdüyor. Son satırları okuyup kitabı kapattıktan sonra boş bakışlarla duvara baktıran cinsten bir kitap - iyi bir anlamda. Kitabı okuyup Fugui'nin kederlerine değdikten sonra kendimi biraz büyümüş, değişmiş ve gelişmiş hissettim. Evet dedim, "Yaşamak" böyle bir şey ve insan özür dilemeli, sevmeli, sevdiklerine iyi davranmalı çünkü ölüm var, hastalık var. Yazarın ölümü süslü cümlelerle ve şaşırtıcı bir şekilde vermeyişi, yüze vururcasına "Öldü." deyişi de aynı gerçek hayattaki ölüm gibi değil mi? Bir anda ve hiç beklenmediği hâlde kapınızı çalıyor. Bu bence yazarın bilinçli bir tercihiydi. Yaşamak, size kendi hayatınızdan esintiler hissettirecek ve sizi geliştirecek bir kitap. Tavsiye ediyorum.
Çavdar Tarlasında Çocuklar, hep bir sonraki satırda olacakları merak ederek okuduğum bir roman oldu. İlk gençlik çağındaki bir okur olduğum için, romanın anlatıcısı ve başkahramanı olan 16 yaşındaki Holden Caulfield ile derinden bağdaştırdım kendi dünyamı. Holden'ın kederleri sayfalardan taştı da kendi kederlerime dokundu sanki. Holden'ın sevdiği şeyleri sevdiğimi, sevmediklerini sevmediğimi fark edişim romanın sonunu daha da merak etmeme neden oldu.
Kitap, okuruna kendi geçmişini hatırlatacak bir distopya sunuyor ve okur Holden ile beraber hissediyor büyüme sancılarını, kimlik arayışını, sevdiklerini kaybetmeyi ve yabancılaşmayı. Yirmili yaşlarda kesinlikle okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Yaşamı, genç ve hayatı yenice öğrenmekte olan bir oğlanın penceresinden deneyimlemek isteyenler için güzel bir kitap. Holden'daki tüm o bocalamaya, ergenlik zırvalarına, bıkkınlığa ve bu kompleks sosyetede kendine bir yer edinme tasasına şahitlik ediyorsunuz sayfalar boyunca.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}