Ahsen
@ahsen15
Puan vermedi·80 syf.·
9 günde okudu
·2021 33. kitabı
Yine de hayatım boyunca asla, beni dize gelmeye zorlayacak ve ya Benno'nun az önce farkına varmadan denediği gibi, benzer bir biçimde birey oluşumu ayaklar altına almaya kalkışacak bir erkeğin sevgisini taşımazdım.
"Seni benim deneyimsizliğimin sınırları ve engelleriyle kısıtlamak yerine, senin daha zengin olan varlığın sayesinde sınırlarımı aşmalıydım; aynı ayrı kaldığımız bu sürede sayende yaşadığım gelişim gibi."
"Hayır, ah hayır Benno!" diye sözünü kestim. "O zaman sen sen olmazdın ki!"
"Yapılmış bu hatadan seni tümüyle muaf tutmuyorum ki!" dedi üstüne basarak. "Sen de öylesine, öylesine hatalıydın ki! Kabullendiğin ve bana uyum gösterdiğin için hatalıydın, benim budalaca mükemmeliyetçiliğime eleştirmeden inandığın için ve tutkuyla boyun eğdiğin için hatalıydın. Beni kendi üstünde değil de yanında görmüş olsaydın yeterdi; ah, öyle yukarılarda göreceğine kendinden aşağıda görsen bile daha iyiydi."
" O zaman seni sevmemiş olmam gerekirdi," dedim alçak sesle.
... çünkü paramparça olsam dahi yenik düşmeye büyük bir tutkuyla hazırdım.
Hayatımızın en saklı yanlarını, sinirlerimizi uyararak veya düşlerimizde baştan aşağı gizli bir şiddetle titreterek çok, çok erken yaşlarda belirleyen şey katıksız rastlantılar değil midir?
Yoksa başlangıç daha da gerilerde midir; ilerde ne olacağımızı ve neyin acısını çekeceğinizi biz daha beşikteyken bir kuş cıvıldayarak kulağımıza mı fısıldar? Bilmiyorum, belki de bunları başımıza saran ne rastlantıdır ne de mucizevi bir kuşun cıvıltısıdır; aksine çok eski yüzyıllardan gelen alışkanlıklar, çoktan ölüp gitmiş kadınlardan kalan kölelik ruhudur bu esnada içimizde fısıldayan; hem de bizim olmayan bir dilde, ancak bir düşteyken, sırtımızdan bir ürperti geçtiğinde, sinirlerimiz titrediğinde anlayabildiğimiz bir dilde.