Merve
@ahsenvefa
Rabbî, ben ki şu yoksulluk, hastalık ve can pazarında, henüz yaşamamış çocukların, ömrü devletle geçmiş ihtiyarların acı çektiğini gördüm. Kendisine ümit bağlanan babaların ümitlerini nasıl yitirdiğini gördüm. Kollarında ölürken bebekleri, annelerin nasıl birden fazla öldüğünü gördüm.
Bir tek insanın acı çektiği yerde Ya Rabbi, bütün insanlara yetecek kadar acı var. Benim çektiğim acının da üstünde acı var, hepsini gördüm. Bana servetimi işte bunun için geri ver.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Umutlar denizinin ortasında bir adaya doğarız. Yakamızı bırakmayan bir hisle yaşar gideriz: Bir şey eksik. Ama ne? Bir tamamlanmamışlık hissiyle yaşarız. Bizi ne tamamlayacak? Ne olursa her şey tamam olacak, eksiğimiz gediğimiz kalmayacak. İpin iki ucu birbirine bağlanacak. Şimdi ile geçmiş, şimdi ile gelecek birbirine bağlanacak. Sonra…
Sayfa 16
ben, Yûsuf, sınanmış bir kalbin sahibiyim
Mısr’ın sabahlarını bekleyen fildişi kulelerde yuvarlanan
kırlangıçlar şahit ki,
Aşkın hem hükmü hem de hükümlüsüyüm
kim ki muhabbet duydu bana, ilk anda zarara uğradım
yine de bir aşkın çilesinde aydınlandı karanlıklarım
neydi ezeldeki mana
hükümlerinde üstünde hüküm verenin hükmünü hatırladım
“Sözün özü, her birimizin hikayesi biricik olup kendine has dokularla örülmüştür. Birincil vazifemiz kendi içimize dönerek hikayemizi doğru okumayı öğrenmektir. Bunu başaramayanın yaşadığı çalkantılar, ruhsal dinginliğe ulaşmasına engel olur. Neticede sürekli tekamül yolunda olması gerekirken gerilemek zorunda kalır. Ancak kendini bilen, hayatını doğru okuyup hikmeti kavrayan ve kalbini Rabbine bağlayanlar sünnetullah gereği ilahi yardımlarla ilerlemeyi başarılar.”
