Bırak bir kıvılcım çaksın kaderinin üstünde. Ateş yansın kalbinin içinde. Yangın büyüsün anılarınla harlanarak. Kor dökülsün avuçlarına. Kül ol ve durma, uç gökyüzüne.
"Belki dilden dile gezemeyecek seninle aşkımız, belki bilmeyecekler bizim birbirimize nasıl yandığımızı... Belki insanların gözünde bir Ferhat ile Şirin, Kerem ve Aslı, bir Leyla ve Mecnun olmayacağız ama..." Alnını alnıma yaslayıp, yangın mavisi gözlerinin içindeki yeşil korları gözlerime dikti. "... ne zaman bir yangın çıksa bir ormanda, bunun sebebi ikimiz olacağız."