Şimdiyse efendi, sanki görülmeyi istemiyormuş gibi, duman sütunlarının içine saklanıyor. Olayların sadece izleyicisi olarak bizim düşüncemize göre, kendini soktuğu kötü durumlar için efendi utanç duyuyor olmalı, hani ilahi ateşin kömüre çevirdiği sodomlu masum çocuklar örneğinde olduğu gibi.
Ben bir kardeş öldürmekten başka bir şey yapmadım ve efendi beni cezalandırdı, şimdi bu ölenler için efendiyi kim cezalandıracak doğrusu görmek isterim.
Aklımdan çıkmayan bir düşünce var, Nedir o düşünce, diye sordu İbrahim, Sodom’da ve yanan öteki şehirlerde masum insanlar olduğunu düşünüyorum, Eğer öyle olsaydı efendi onların hayatını kurtaracağına dair bana verdiği sözü tutardı, Çocuklar, dedi kabil, oradaki çocuklar masumdu, Aman tanrım, diye mırıldandı İbrahim, sesi bir inilti gibi çıkmıştı, Evet, senin tanrın olabilir, ama çocukların tanrısı değil.