James Dean
@ainfaya
başkalarını başkalarından okur , kendine yazar
çocuklara konuşur , geçmişe yaşar...
Onlardan beklenebilecek tek şey , en beklenmeyecek şeydi ve bu yüzden de her zaman tetikte olmalıydı.
Sayfa 72
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
...ama bundan sonra acıdan kaçtı çünkü artık acının acıttığını biliyordu.
Sayfa 63
Vahşi hayatın aşk yapma yöntemi buydu ; doğada çiftleşme trajedisi , sadece ölenlerin trajedisiydi. Hayatta kalan için bu bir trajedi değil , başarmak ve isteklerini hayata geçirmek demekti.
Sayfa 44
Puan vermedi·520 syf.·
2021 18. kitabı
‘’ Genç(!) Martin’in Acıları* ‘’
Muhakkak kusursuz bir güzellik olamayacaktır ; ancak okuduğum , yaşadığım , soluduğum ve boğulduğum bu yapıt en muazzam kusurlu , güzellik… oldu. Milyonlarca yıldır ilk sayfasını çevirmemi beklercesine beni sarıp sarmaladıktan sonra ; her satırında , satır aralarında ve dahi değebilmek için bütün varlığımı sunmaktan kendimi geri alamadığım her noktasında beni his diyarımın olağan bütün noktalarından marjinal yerlerine de savurduktan sonra iyice kendime getirdi ve tüm hayatımı şeritlerce gözlerimin önünde oynatmak gücünü kendimde toparlama cesaretini verdi. Denizlere ben kadar ilgisiz kalabilen bir benliğe tahayyül edemeyeceği kadar yoğun heves ve hayallerle mavi yolculuklar sevdası ekleyip , ilk defa bir kitapta okuduğum karakter olmak istemini de ardında bıraktı. Kendi olmaktan başka hiçbir meziyete tutunmaz , en çok kabul görmek istedikleri tarafından bile kabul ve değer görmezken , toplumsal kabullerce çemberin içinde varsayıldıktan sonra ömründe soluduğu her nefesi çemberin içinden solumuşçasına bağırlarına bastıkları delikanlının anlattıkları düşündükçe içimi sıkan bütün insanlığın bir portresi gibi. Kendi farkındalığını ellerinin arasında tutabilenlere tehlikeli dalgalar , köpekbalıkları ve toriklerle dolu seçenekler ve daha seçilebilir onlarca metaforla beraber kendi farkındalığının son bulması özgürlüğünü sunabilecek kadar tehlikeli gibi gelse de kimilerine , bu özelliklerle okuma özgürlüğümü tekrar tekrar da hatırlattı bana. Çemberin içinde olmak zorunluluğununa isyan edebilme kudretini iliklerime kadar hissettiren koskoca bir yapıt. Yaştaşlarıma ulu bir yücenin acıması gibi yüzlerce satır sonunda ;
‘’Bunca şevkle tutunmaktan hayata ,
Serbest kalmış korkudan , ümitten ,
Kaçar ve şükrederiz tanrılara ;
Bu
...yeterince yaşayacak kadar bahtsızsan bir gün bıkacaksın...
Sayfa 334
