Ömer'in Çocukluğu'nu 1970'lerin başında okumuş, hayli şaşırmıştım: Öylesine yalın, öylesine incelikli, öylesine duyarlı... Gelgelelim hak ettiği ilgiyi devşirememiş, sonra sonra, unutulmuş. Oysa 1880'lerin roman çabasında, dil, anlatım, dile getiriş açılarından gizli bir başyapıt.
Ahmed Midhat Efendi, evrimci uzlaşmacı tutumu içinde; çökmekte olan bir imparatorluğun son aydınlarından. Okuryazarlığın kurtuluş fırsatı yaratacağı kanısında. Ona göre, öğrenmek aynı zamanda ilerlemektir. Vargücüyle okuryazarlığa çağırır kalabalıkları.