Puan vermedi·100 syf.·
2023 4. kitabı
Bugünse sıra bana geldi. Haydi Pervin, cesaret ve metanet... Öyleyse elvada, elvada sana ey kalbimi ilk defa heyecan ve şiirle titremiş olan masum aşk! Elveda... Elveda... Çünkü artık ben başka bir adamın karısı olacağım ve bu adamla evlendikten sonra böyle temiz bir saadet hatırasını bile saklamak istemem.
Buna karşılık bilmeyerek, ruhumun yönlendirmesiyle içinde olduğum durumdan beni kurtacak bir adamdan yardım istiyormuşum gibi, farkında olmadan elimi kendisine uzattım. Ve elimi onun elinde hissettiğim vakit zannettim ki hayatımdan çıkıyorum, zannettim ki yalnız nurdan, yalnız hoş kokulardan oluşan bir âlemde yaşamaya başlıyorum... Daha doğrusu zannettim ki ölüyorum... O kadar ki her zerrem başka bir titremeyle, başka bir istekle aşk içindeydi. O şimdi elimi, sahip olması imkânsıx bir mutluluk hazinesi gibi, temastan titriyerek lütuf ve okşayışla dudaklarına götürmüştü. Onun nefesini tenimde hissettiğim an bir aydınlık içinde eridim ve onun, "Demek ki kabul ediyorsunuz, beni reddetmiyorsunuz... Öyle mi, öyle mi?" sözüne, son nefesimi veriyormuşum gibi, "Evet, evet... Hem saadetle, saadetle..." diye inledim.
-Niçin, benim diğerlerinden ne farkım var?
-Ne farkınız mı var? dedi. Siz semaları süsleyen sonsuz yıldızlar arasında parlaklığıyla ister istemez ruhu cezbeden büyük gezegenler gibi nadir rastlanır bir şeysiniz... Siz değil tesadüfü, yalnız uzaktan, hatta hayal olarak bakışı bile bütün bir hayatı aydınlatmaya yetecek güzel bir çiçek olduğunuz halde, eserim hakkındaki iltifatınız beni nasıl mutlu etmez... Ve sizi görüp, tanıyıp da tutkun da olmamak nasıl mümkün olur!
Mesela Behiç Bey şimdi istediğini yapmakta, istediğini görmekte, istediğini sevmekte özgürdür; arzu ettiği vakit istediği yere gider, istediği kişilerle görüşür, istediği şeylerle meşgul olur. Bizim bu esir hayatımıza göre ne gıpta edilecek bir hayat! İşte ben... Ne istediğim vakit sokağa çıkabilirim, ne istediğim şeyi yapabilirim, ne istediğim yere gidebilirim... Çünkü kadınım.