Zweig aşkı romantize etmiyor, aksine, aşkın insanı nasıl silikleştirebileceğini, kimliğini nasıl yok edebileceğini gösteriyor. Kadın, hayatını sevdiği adamın etrafında örer; Fakat adam onun hayatında merkezde iken, kadın adamın hayatında bir gölgeden ibarettir. O hiç varolmamıştır.
Eserin en sarsıcı yönü de “tanınmamak”tır aslında. Fiziksel yakınlık var ama zihinsel ve duygusal bir bağ yok. Belkide bu, modern insanın en büyük trajedilerinden biri maalesef...