Ayrılık yaman kelimedir,seveni layemut bir acıyla sınar.Azalsa da tükenmez son nefese kadar sürer sancısı.İnsanın beyninden dökülmeye başlayan zehir diliyle ateşlenir kalbinde yanar.Paslanma gibi alevsiz intikam kadar habersiz intiharın yancısı…Sönmesine söner elbet ama açtığı yara biteviye kanar.
O beklenen şey nedir ?Bunu o zaman gibi şimdi de kendime sormamaktaydım .Esas böyle bir duygunun varlığı idi.Saadet mi insanda böyle bir şey meydana getirirdi yoksa bu bilinmez ümit mi saadete tam kıvamını verirdi ?Bu benim için meşhur yumurta ile tavuk davası gibi bir şeydi.
Oralarda yalnızca yaşamın kavgası var.Oralarda aşklar bile kanlı bıçaklı. Oralarda durup güzel sözleri uzunboylu söylemeye güzel duyguları günün her dakikası kesintisiz yaşamaya yer yok oralarda sevdalarda her an bir tokat yer her an bir testereyle doğranır her an lağım sularında bulanır.