Akif Postoğlu
@akifpostoglu
Bu kitabı gerçekten de iradeli olmaya ve hedeflerimin olması için çalıştığım zamanın tam ortasında okumaya başladım. Eğer başında olsaydım kesin gaza getirerek işlerime full focus başlardım.
Güzel tespitler ve örneklerle, neredeyse yakın arkadaşımızın "aklına başına al artık!" demesine benzer bir iş ortaya koymuş. Yakın arkadaş diyorum, çünkü aile/akrabalarımızın dediklerini, sırf onlar dedi diye bazen göz ardı edebiliyoruz ama arkadaşımızın sözleri daha etki ediyor. Düşünce, mentalite, yaşam tarzı, ihtiyaçlar, fizikse ihtiyaçlar ve bilimum insan için gerekli olan neredeyse her şeye bağlayarak "irade"nin nasıl geri kazanmamızı, kaybedersek ne olacak, kazandıktan sonraki getiriler neler ve ne gibi değişimlere sebep olacak gibi konuları, yine yakın arkadaşın yaptığı gibi açık, bazen sert bazen yumuşak, bazen ciddi bazen de esprili bir şekilde anlatmış.
Bazı konular -hatta büyük bir çoğunluk- 25. baskıdan çevrilen 1906 yılından beri günümüzde hala değişmemiş, el bile deymemiş halini görünce üzüldüğümü itiraf edeyim. Buradan kendime de şunu söyleyeyim: Eğer iradesizliğe ya da umutsuzluğa tekrar düşersem, her işi bırakıp bu kitaba tekrar döneceğim.
Genç, yaşlı, erkek, kadın fark etmeksizin herkesin okuması gereken bir kitap.
(Dip not: Ben bu tarz kitapları sık okumadığım için ve 1906'da çevrilmiş olması gereği belki de, bana okuması kısmen güç geldi, bazı yerleri tekrar etmek zorunda kaldım.)
Reklam
Tek istediğim FRP hikayesi yazmak için bir referans niteliğinde kitab almaktı. Pek incelemeyip direk satın aldım.
Neler neler oldu bir bilseniz?
Christopher Paolini gerçekten iyi bir iş yapmış. Soluksuz bitirdim neredeyse. Macera çizgisi oturaklı, gelişimler oturaklı, düşünceler oturaklı, tanımlar oturaklı... (Ben öyle hissettim, ne var)
Kitapta, Eragon isimli 15-16 yaşlarındaki bir çocuğun hikayesi anlatılıyor. Bazı yerlerde Eragon'un saçma sapan hareketleriyle çok salak olduğunu düşünerek sinirleniyordum. Fakat, kendi 15-16 yaşımdaki halimi hatırlayarak, ayrıca Eragon'un yaşadıklarını da hatırlayarak bu saçma hareketlerin bile mantıklı olduğunu anlıyorum. Çünkü o daha 15-16 yaşında bir salak :D. Bu, Eragon'un gelişimi için önemli şeyler çünkü kitabın başındaki Eragon ile sonundaki Eragon arasında öyle bir fark var ki görmemezlikten gelmek elde değil. Hatta kafamda hayalini kurduğum zamanlarda, sonlarına doğru Eragon'u çocuk olarak görmüyordum.
Kitaplara uzun bir süre ara vermiştim. Bu kitap geri dönmek için attığım ilk adım ve ikinci kitabını almak için sabırsızlanıyorum.
Ailenizle kavga ediyor musunuz? Bir şey istediğiniz yüzünden tartışma çok çıkıyor mu?
Benim çok oldu. Ama, ÇOK oldu :D
Yıllardır yapılan "sen daha çocuksun" algısını yok eden bir kitap. Ailelerimizde bir insan, onlar da hata yapar, onlar da yarını ilk defa yaşıyorlar, onlarında sevdikler, istekleri, korktukları, uzak durmak istedikleri var. Sizin de var. E ama her istediğimiz olmuyor :D
Kitap gerçekten güzel. Kitabın ortasında durup anneme "Bak burada bunu yazmış. Siz de zamanında bunu yapmıştınız. Baaaaaaak." dememe de fırsat bulduğu için +10 :D
Çok derin bir hikayesi yok aslında ve bu yüzden okuduktan sonra ailelerinize hemen verebilirsiniz.
Bu kitabı yıllar yıllar önce almıştım. Yakın zamanda okudum. Güzel, esprili bir kitap ama "Çoğu İnsan İyidir" kitabından sonra neredeyse hiç etki etmedi. Peki bu, kitabın kötü olduğunu mu gösteriyor? Hayır. Hatta daha stabil bir bakış açısıyla çok yararlı olacağına inanıyorum.
Bu kitap bir şırınga gibiydi. Hemen zihnime girdi. Hemen içindekileri saldı. Etkisi ise bir müddet sonra belirdi.
Kısa bir hikaye, az sayıda karakter, az olay örgüleri ile bu denli devasa bir etkiyi hiç beklemiyordum.
Reklam