Nurseza
@akiramasaki
Spoiler içerir!
Merhaba,
Serinin ikinci kitabını da bitirmiş bulunmaktayım.İlk kitaptan sonra bu kitap çok iyi geldi.Bunun sebebi yazarın yazım diline alışmış olmam ve ana karakterimiz Elzem'e olan bakışımın değişmesi.
Öncelikle bu kitapta karakterleri daha yakından tanımış olduk.Özellikle Elzem'in bencil gözüken hareketlerinin arkasındaki gerçekleri öğrendik, ayrıntıları bilmesek de.Kendisine ilk kitapta baya sövmüştüm ama bu kitapta hep ona hak verdim.Herkesin onun üstüne gelmesi ve içinde yaşamak zorunda kaldığı gerçekler...çok üzüldüm kendisine.
Savcı karakterine gelirsek,ben kızamıyorum kendisine.Sonuçta Gediz'le birlikte ablalarını kurtarmak istemeleri çok normal,Elzem'e aşık olacağını nereden bilebilirdi ki? Ve umarım Gediz ablasını kurtarmak için Elzem'e ihanet etmez -ki içimden bir ses bunun yaşanacağını söylüyor- çok üzülürüm gerçekten.
Bu kitapta tanıştığımız ikizler Aybars ve Dehliz, ikisini de sevdim.Özellikle Dehliz...benim üzümlü kekim :( Umarım şu kara büyüden kurtulduğunu görürüz,mutlu olmasını istiyorum.Ve Mara eğer Dehliz'e böyle davranmaya ve konuşmaya devam ederse baş düşmanım ilan edeceğim kendisini, umarım onu korumak için böyle davranıyordur.
Itır hakkında konuşmak bile istemiyorum.Allah belanı versin Itır.Hayatımda bu kadar sinir bozucu bir karakter görmedim.İlk kitapta zaten kendisini sevmemiştim,bu kitaptan sonra nefret ediyorum.Nasıl bir kardeş ablasına böyle bir ihanet edebilir aklım almıyor.İnsan sevdiği kişinin zayıf düştüğünü görmek istemez değil mi? Ama yok,sen sevgiyi çok yanlış anlamışsın.Umarım Gediz ile birlikte olmazlar,sinir oluyorum.Yalnızlığında boğul inşallah,Itır.
Reklam
Ama ben hiç kendim için yaşamadım çünkü beni benden aldılar.
Kendim için yaşayamıyorum çünkü beni bana bırakmadılar.
“Ne demek gidemem?” Yanında duran ellerini tüm gücüyle sıkmaya başladı. “Benim adıma karar vermeyi bırak, sen benim hiçbir şeyim değilsin!”
Asil başını omzuna doğru eğerek göz ucuyla ona baktı. “Çok yazık
çünkü sen benim her şeyimsin.”
Spoiler içerebilir!
Merhaba,
Medusa'nın Ölü Kumları serisinin ilk kitabını bitirdim.Bu yazarın okuduğum ilk kitabıydı.Öncelikle ben uzun zamandır Wattpad platformundan çıkan kitapları okumuyorum,en son okuduğumda yaşım küçüktü ve okumayı seviyordum da.Ama zamanla içimde bir önyargı oluştu,bende bu önyargıyı kırmak için Wattpad kitapları okumaya tekrar başlamak istedim.
Öncelikle bu kitaptan sonra önyargım kırıldı mı? Hayır.Herkesin övdüğü ve bayıldığı bir kitap olduğu için beklentim yüksekti aslında,ama hayal kırıklığına uğradım.Normalde kitaplara düşük puan veren bir insan değilim ama bu kitaba yüksek puan vermek haksızlık olur.5 puanı da kurguya ve sevdiğim bir kaç karaktere verdim.
Kabul ediyorum,kurgusu ilgi çekici ve iyi düşünülmüş.Ama karakterler ve yazarın kalemi buna gölge düşüyor.
Karakterler konusuna gelince...yani bilmiyorum,kızlardan hiçbirine ısınamadım,aksine sinir oldum hepsine.Mesela baş karakterimiz Elzem...bir insan nasıl bu kadar kibirli olabilir? Tamam,kendini bir översin iki översin ama yok.Bu kız kitabın her yerinde illa bir şekilde kendini övüyor! Yok ben en iyisiyim,ben kraliçeyim,ben düşmem.Tamam anladık sakladığın sırların var, zayıflık göstermemen gerekiyor ama bu kadar da egolu olunmaz.Bazı yerlerde kendi görünüşünü betimliyor "kraliçemiz".Neymiş efendim gözleri şöyle güzelmiş burnu şöyle mükemmelmiş vücudu şöyle kusursuzmuş...yeter.Kitaptaki ana karakteri sevmeyince de kitap çekilmez oluyor.
Elzem'den daha çok sevmediğim bir karakter varsa o da Itır'dır.Kız o kadar sinir bozucu ki...şiddetten başka bir şey anlamıyor.Sürekli başkalarıyla didişip durması, ağır abi havalarında takılması falan.Bir de kızın maskülen olduğu gözümüze durmadan sokuluyor,ne gerek vardı buna? Bir de asillerden olduktan sonra Mara'yla birlikte egolarından yanlarına
Reklam