Bir şiirinde, Cahit Zarifoğlu özlemeyi şöyle ifade etmiş ; Özlemek ne derin bir duygudur... Özlemek ne uzun mesafe...!!
Cemâl Süreya demiş ki ; Uzaktan sevmediyseniz birini, hiç sevdim demeyin...
Ekliyor Oğuz Atay ; Aklımdan çıkmıyor.. Aklım çıkıyor, "O" çıkmıyor...
Ve Son noktayı Nâzım Hikmet koyuyor... Sesini duysam, sesine sarılacağım.
# Öyle Özledim...
Meçhul ArabaŞiir
Gecenin iki buçuğu gökyüzü berrak
Yıldızlar pırıl pırıl...
Aşağıdan meçhul bir araba geçiyor son ses
Esmeray fısıldıyor karanlığa:
Unutma beni, unutama beni...
Oysa bilmiyorlar
Unutmak için önce hatırlamak gerekir.
Sen beni unutamazsın
Çünkü hiç hatırlamadın.
Ben seni unutamam
Çünkü bir an bile aklımdan çıkarmadım.
İşte o meçhul araba
Geçti gitti iki yalnızlığın ortasından.
Şimdi bendeki sen kaldı
Sende hiç yaşamamış ben'e karşı
Sen beni unutsan ne olur, unutmasan ne...
Ben seni unuttuğum o anda
Ben'den geriye bir şey kalmayacak nasıl olsa.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan ölümüm geçer;
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.
Ve gönül Tanrısına der ki:
- Pervam yok verdiğin elemden;
Her mihnet kabulüm, yeter ki
Gün eksilmesin penceremden!
Gece Yarısı
Şair demişti,
Ne hasta bekler sabahı diye
Şiirin devamı mı?
Söylemek istemiyorum
Aklımdan geçirmek
İstemiyorum
Bu gece yarısında sadece ve sadece
Bekliyorum
