Rabia
@aktrb
Reklam
İnsana özgü tüm duygularda henüz açmamış bir çiçek vardır; bu çiçek, mutluluk bir anıdan, şöhret de bir yalandan ibaret oluncaya kadar giderek zayıflayan soylu bir heyecandan doğar. Bu nazik heyecanlar arasında aşka en çok benzeyeni, şöhret ve mutsuzluk yüklü yazgısının tatlı azabını çekmeye başlayan sanatçıdaki o taptaze tutkudur; cüret ve çekingenlikle belli belirsiz inançlar ve kesin yılgınlıklarla dolu bir tutkudur bu.
Reklam