Birbirine benzeyen bireylerin tartışmak için daha az bahanesi ve ayrılmak için daha az nedeni mi vardır? Yoksa herkes kendi zaaflarını kapatmak için kendini tamamlayan birini mi arar: Dışadönük, içedönük bir kişiyle, dominant biri de ezik biriyle mi daha mutlu olur? Bu mesele üzerine yürütülen çok sayıda çalışmaya rağmen bu varsayımı destekleyecek hiçbir şey bulunamadı.
En iyisi çikolata ve çiçek getiren, kompliman ve masaj yapan, akşam yemeğine davet eden ve kadınlara genel olarak değer veren erkekleri seçmektir. Eğer bütün kadınlar kara kıskançlığa sahip erkekleri reddederse, doğal seçilim ve kültür geri kalan şeyleri halledecektir ve toplumun yapısında gerçek bir değişime katkıda bulunmuş olacağız. Bu aslında kadınlar için bir vatandaşlık görevidir. O halde kahrolsun kara kıskançlık, yaşasın yeşil kıskançlık!
Yine de kıskançlık tepkisinde kültürler arasında bir ölçüde farklılık olduğunu unutmayalım: Örneğin, Hollandalılar kendilerinden daha iyi mizah anlayışına sahip olan rakiplerini çok kıskanmaktalar.