Kabullenmemek için zikretmiyorum hakikati
Feryad ediyorum derunumdan binlerce esatiri
Ey ebedî ey ezelî Artık ne ehemmiyeti var ki
Kaç kere daha vuracaksınız çehreme hilkatimi
Baltayı mi şikayet edeceğim marangoza ağacı kestiği biçim
Ey aşağılık sevinçin
Kelâmı keseceksin canı ihrak ettiği için
Hani bir dil idi feyz-i ahlâk
Elzem idi müslim olmak
O zaman doğrudur Muhammedî durmak
Günde seksen secde bel büktün peki
Sonra çevirdin sahifeleri
Hatim eyledin altı yüz dört zikri
Sonra dedin el-emin benim ki
Doğru ne güzel söyledin Neyzen Tevfik gibi
Karıştırdın bir de işin içine hileyi
Doğrudur bendedir hatta ki
Demedim naçardır kabul etmez daha
Bitmez iş seksen kere secde ile ama
Ne de altı yüz dört saifeyi hatim eylmek vallaha
Bir gönül var ki içeride Pâreledin mi bir kere
Ne affım helal olur sana
Ne dilim uzanır bedduaya
Zira
Bana yakışmaz ondan, yoksa ne var eninde sonunda sende bir beyhude budala .
E.K.