Bugün sizinle okuma kayıtlarımı değil başka bir heyecanımı paylaşmak istiyorum. İlk sergime yaptığım resim tamamlandı. Dilerim nicelerini görmek nasip olur 🥺✨🖤
Yine de sizinle birkaç dizemi paylaşmak isterim:
"İçimde doludizgin atlar uyanır
yepyeni umutlara giden.
Nerede olduğunu bilmeden
aradığım umutlar."
Bunca kalabalığın
bunca sesin içinde
insan nasıl yalnız kalır
nasıl hasret kalır insana
kendini anlayan bir söze
güvendiği bir gölgeye.
İnsanın insana tutunamadığı bu yüzyılda
nasıl nefes alınır da
yaşamaya devam edilir.
Bu ruhu kalmayan çağda,
Nasıl gerçekten yaşanır?
- Öznur
Kendimin kamburu olmuşum da
yüklenmişim kendimi
nice yollar gitmişim
dağ ovalar gezmişim
o yolda herkesi sırtıma almışım
bir kendimi kaldıramamışım.
Böyle gide gele ömrümle beraber
kendimi de tüketmişim.
Yokmuş bana bu cihanda bir yer.
- Öznur