pek insanlarla konuşup konu açtığım söylenemez. zerre enerjimin, isteğimin olmadığı sırf bu yüzden iletişime kapalı bir görünüşe bürünüp kendim çabalamayı bırak, çabalama teşebbüsünde bulunamıyorum. hayat hikayesinin yazılı olduğu bir kağıdı boynuna asası geliyor insanın. işten yeni gelmiş bitkin halimle elime kahvemi alırım, camın kenarına çekilirim bir süre. orada düşünürüm, düşünürüm. doğum günü denen zırvalığı hiç sevmem mesela, sevdiklerimin kalbini kırmayayım diye sevinmiş rolü yapma planlarım başarısız olur.