“[insan topluluklarında] nesiller boyu inşa edilen binalar uğursuzdur çünkü insanın elde edemeyeceği bir güvenliği sağlamaları beklenir. Tasarım kusursuzlastıkça nefes almak zorlaşır; tüm gedikler kapatıldığında, yapının bir zindana dönüşmesi kaçınılmaz olur. Bu korku bir yandan da maddi varoluşun doğasındaki kaygıları yok etme arzusu taşıdığından, sığınak kendini aldatmaktan başka bir şey değildir. Zira varoluşsal kaygılarla alınan önlemlerin kendisi varoluşa tehdit oluşturur.”
-Franz Kafka