Ama biliyordum ki bununla yüzleşmeliydim.
Belki de kendimle barışana kadar savaşmalıydım.
"Hiçbir şey için sorun değil," dedim üzgün bakışlarla ve ağlamaklı bir sesle devam ettim. "Buraya kadar iyi idare ettin, doğruyu yanlışı kimse göstermeden hatalar yaptın ancak o yaşantındı seni bugünlere getiren.
Bundan sonrasını güzelleştirmek için elimden ne geliyorsa yapacağım.
Kendimi hayal kırıklığına uğratmayacağım."
En korkak sesimle fısıldamıştım. En güvensiz ve tedirgin. Ama zaten bu yüzden yapmam gerekmiyor muydu?
Korkarken yapmalıydım. Yorgunken yapmalıydım. Motivasyonsuzken
yapmalıydım...
Yapmam gereken aldigim tecrübeyle beraber geri çekilmek, kendime kizip yargilamak yerine anlayisli davranmakti.
Tipki bir arkadas gibi...
Arkadaginiz size yaptigi hatalari anlatirken içten içe ne kadar kizsaniz da anlayisli davranirdiniz, sirtini sivazlayarak onu yüreklendirir, hayata kazandirirdiniz, degil mi?
Çünkü gerçek arkadaslar bunu yapardi.
Peki ya kendimizin yaptigi en ufak bir hatada veya basarisizlikta ne den birden dünyanin en acimasiz hâkimi kesiliyorduk basimiza?
Kendimizi tokatlamak isteyecek kadar cezalandirip günahkâr mi ilan ediyorduk?
Aslinda bir yol her zaman vardi. Bu yüzden ne olursa olsun sirtimizi en önce kendimiz sivazlamali, baskalarindan bekledigimiz takdiri bilakis kendimiz vermeliydik.
Ben kötü bir sey yapmadim. Sen kötü bir sey yapmadin. Sadece dünyaya
ilk defa geldik.
Evet... Biz insandik. Ayarlanmis bir robot degil. Zaman zaman strese girip saç dökebilir, sivilce çikartabilir, kilo alip verebilir, gözlerimizin altim yorgunluktan morartabilirdik. Degil mi? Evet... Biz birer insandik, insana özgü bu belirtileri sanki olaganüstü bir hâl gibi karsilamamiz ne derece dogruydu?
Ashnda en büyük haksizligi kendimiz yapiyorduk yine kendimize...
Biz kendimize bu sekilde davranmasak, baskalarina bu haddi vermesek,
bu kadar takilir miydik yine dis görünüsümüze? Hayir.
Hata insan için vardi, degerimizi her zaman biz belirlemeliydik.
Tipki bir diyet gibiydi. Diyet yaparken en ufak bir kaçamak dahi yapsak nasil olsa bozdum deyip dinyalan yiyor, oldugumuzdan da fazla kilolara çakuyorduk. Zaran olusturan kendimizden baskasi degildi.
Insanlar hiçbir zaman degismez, mis gibi yapar. Evlendiginizde gerçek yüzünü ortaya çikartir tekrardan. Degistirecegin birini sevmemelisin, onu oldugu gibi kabul edemiyorsan oldugu gibi hayatindan çikarmalisin.