Aleyna
@aleeyynaa
Lab. Tek.
Üniversite
NL
Ankara
81 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
1993'ten günümüze farklı hikayelerin aynı hikayede buluşabileceğini güzel ve etkileyici bir kurgu ile anlatmış yazar. Bir yanda kariyeri alt üst olmak üzere olan bir adam,
bir yandan 20 yılı aşkın süredir ne olursa yanında olan, güvenen ve büyük fedakarlıklar eden karısı,
bir yanda üniversite yıllarında başarılı ve bir o kadar içine kapanık olan bir genç kızın hayatının dönüm noktası ve nefreti.
Çoğunluğu bir duruşmada geçen diyaloglardan oluşan ve ara ara bizi geçmişe götüren bu roman aynı zamanda insanların bulundukları kariyer noktalarına ne şekilde geldiklerini ve -öyle ucuz hayatlar için- ne şekilde uç noktadan düşeceklerini tüm gerçekliğiyle anlatıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir hikaye ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.
Karakterimiz olan Evelyn Hugo'nun çarpıcı güzelliğini görmüş, o güzel sesini duymuş ve şehvetini hissetmiş gibi oldum okurken. Kaderin cilvesinin böylesine entrik bir hikaye ortaya koyduğuna her geçen sayfada daha da şaştım.
Eğlence, entrika, dram, endişe ve korku..
Tüm uzuvlarımla okudum kitabı diyebilirim.
Adından da anlaşılacağı üzere bir biyografi niyeliğindedir, 79 yaşında hayata veda eden Evelyn Hugo hayata bakış açınızı bir nebze de olsa değiştirecektir diye düşünüyorum.
Rakamların ve reklamların yasaklandığı distopik bir yaşam.
Gerçek hayatta farkında olmadan bazen yönlendirildiğimizin, bazen saptırıldığımızın kanıtı olarak görüyorum bu romanı.
Konuya ve karaktere gelirsek hakikatte güzelliği, sevgiyi ve yaşama sevincini bulamayan kız arkadaşımızın, talihsiz durum sonraki tesadüfen değişen yaşamını konu alan bu kitap aslında okura da arka kapağında yazıldığı üzere iki soru yöneltiyor.
'İnsanı insan yapan bilinci midir ?
Ruh mu bedene hapistir yoksa beden mi ruha ?'
Ne Mutlu Türküm Diyene !
İlk sayfasından itibaren her satırı ruhuma dokunan bir yaşam hikayesi, hatta bir vatan hikayesi, mücadele hikayesiydi.
Yeri geldi güldüm, yeri geldi gözyaşlarım göz kapaklarımda asılı kaldı ha düştü ha düşecek, yeri geldi şaşkınlığımdan kitaba ara verip sindirmeye çalıştım yaşananları. İçime işledi her sayfası.
Yıllarca bize öğretilen saçma hurafelerden -gerçek dışı- bunu bize empoze etmeye çalışanlar adına utanç duydum. Konusu kapağından anlaşılacağı gibi, takdire şayan bir biyografi olmuş.
Haddim olmasa da yorumlamaya, paylaşmak isterim ki doğruları tarafsız okuyacağımız bir yazar ve kitap olduğunu düşünüyorum.
Merak ettiğim bu kitap için, noterlerin neden ikinci katta olduğuydu. Cevabını alamadan son sayfalara doğru bu merakım ana karakterle yitip gitti diyebilirim.
Kitaptaki konuya değinmek gerekirse fikrim, babalar her zaman haklı değildir hatta her baba baba değildir. İyi bir evlat olmak bazen bizim elimize olmuyor hayatın akışına ayak uydurmakla da iyi olunur o akışı bozmakla da işte burada fikir ayrılıkları yaşamamız çok normal.
Oradan oraya sürüklenen aklının bir kaç farklı yerde kaldığı bir -yazar- adamın hikayesi bu. Bazı kitaplar hayat tecrübesiyle bir anlaşılır bu da zannımca öyle kitaptı.
